تبلیغات اینترنتیclose
رباعي :: در آتش زخم کهنه هيزم مي کرد( مریم حقیقت)
پیچک ( مریم حقیقت)
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ يکشنبه 10 شهريور 1392 توسط سیدمجتبی محمدی |

 

چند رباعي ِِ

**


در آتش زخم کهنه هيزم مي کرد
راه شب بي ستاره را گم مي کرد

دل‍/-زنده ترين درد- مرا مي خکشيد
وقتي که به تو داشت ترحم مي کرد

***
پرواز نمي کنم زمان را نکُشيد
اين بال من آه آسمان را نکُشيد

درخويش سکوت مي کنم بعدازاين
در حنجره آواز بنان را نکُشيد

***

پيش نظر ستارگان پس دادند
در لحظه ي تلخ بي زمان پس دادند

گفتند فرشته اي...پرم را چيدند
اينگونه مرا به آسمان پس دادند

***
از دوش من آوار جهان را بردار
از زندگيم تلخ ِ زمان را بردار

يا از قفس زخم رهايم کن يا
از بال غريبم آسمان را بردار

***

اي کاش که در خانه ي تو گريه کنم
در حسرت پروانه ي تو گريه کنم

هر وقت دلم هواي باريدن داشت
برشانه ي مردا نه ي تو گريه کنم

***

پائيزي زرد برگ هم زندگي است
آوار شکوه ارگ هم زندگي است

طوفانزده ي داغ که باشد نفست
آرامش ناب مرگ هم زندگي است

***

ديوانه شدم در به درم غم دارم
سرگشته وبي چگونه،ماتم دارم

تا گريه کنم اينهمه دلتنگي را
آغوش غزلخيزِ تو را کم دارم

 

مریم حقیقت

http://www.shereno.com/2102/7747/79842.html

برچسب ها : ,

موضوع : مریم حقیقت ، صبح چهارم, | بازديد : 180